)
)
Huisdieren in het Witte Huis; Voetbalclub AZ; Column Nelleke Noordervliet; Radio Oranje; NSB kinderen; Juliana; Spoor terug: Rampjaar 1672, deel 3
Presentatie: Paul van der Gaag en Michal Citroen
10.00-11.00:
Amerikanist Hans Veldman over de huisdieren van Amerikaanse presidenten. Er was grote mediabelangstelling voor de nieuwe hond Bo van president Obama.
Normaal gesproken wordt de voetbalclub AZ deze zaterdag landskampioen. Een gesprek met historicus en oud-PVDA Tweede Kamerlid Gerrit Valk die de geschiedenis van deze club beschreef in het boek ‘AZ is de naam! Geschiedenis van het betaald voetbal in Almaar’. En deze week is zijn nieuwe boek ‘ In de schaduw van de bal. Omloping, geweld, doping, collaboratie en andere donkere aspecten uit de geschiedenis van het voetbal’ verschenen.
Met de column van de schrijfster Nelleke Noordervliet
Na de oorlog werd Radio Oranje het symbool voor het verzet tregen de Duitsers. Uit onderzoek van historicus Onno Sinke blijkt echter dat de zender tijdens de oorlog nauwelijks een stempel drukte op de houding van de bevolking. Als het officiële radiostation van de regering in ballingschap had Radio Oranje de taak om de Duitse propaganda te bestrijden, het geloof te stimuleren in de bevrijding en aan te moedigen tot verzet. Volgens Sinke was de zender daarin ook nauwelijks effectief. Gebrek aan informatie over de werkelijke situatie in bezet gebied en voorzichtigheid aangespoord door Wilhelmina uit vrees voor represailles maakte de uitzendingen eerder behoedzaam dan strijdvaardig. Een gesprek met Onno Sinke over zijn boek ‘Verzet vanuit de verte. De behoedzame koers van Radio Oranje’ over het medium dat tijdens de oorlog gold als belangrijkste middel om van buitenaf landgenoten in bezet Nederland te bereiken.
11.00-12.00:
Ismee Tames, historica en verbonden aan het NIOD, over haar deze week verschenen boek ‘Besmette jeugd, kinderen van NSB’ers na de oorlog’. Hierin schetst ze een beeld van de naoorlogse jaren. Om te voorkomen dat er in een volgende oorlog opnieuw een groep collaborateurs zou opstaan, moesten de kinderen van ‘foute’ Nederlanders zo snel mogelijk worden geïntegreerd en onzichtbaar gemaakt. Deze geforceerde integratie had vaak een averechts effect: kinderen voelden zich afgewezen en in het nauw gebracht.
Dit jaar is het 100 jaar geleden dat koningin Juliana werd geboren. Dat feit wordt komende Koninginnedag ook herdacht. Een gesprek met Bert van Nieuwenhuizen over zijn deze week verschenen boek ‘Juliana, een onderschatte vorstin’.
11.25 Het Spoor terug: Het rampjaar 1672
Afl. 3
Een eeuw nadat de geuzen den Briel innamen en de strijd voor onafhankelijkheid begon, dreigde er al weer een eind te komen aan de Verenigde Nederlanden. In dit jaar waarin de jonge republiek werd aangevallen door Engelse, Franse en Duitse buren, was de ontreddering groot en de verwarring totaal.
In deze vierdelige gedramatiseerde Spoor terug-serie een terugblik op het rampjaar 1672 , met ooggetuigenverslagen, krantenberichten en brieven uit de tijd zelf.
Samenstelling: Mathijs Deen en Luc Panhuysen
)
)
)
)
Reacties
Witte van Zon
21 april 2009
Mevrouw Gooijer lijkt niet te begrijpen dat kinderen die het zonder ouders moeten stellen, geen thuis hebben, wiens spullen kapot gemaakt zijn, uitgestoten worden, ontheemd raken. Dat geldt zowel voor kinderen van vermoorde verzetsstrijders, kinderen van joodse slachtoffers als voor kinderen wiens ouders na de oorlog in kampen opgesloten zijn. Toch is er wel een verschil: terwijl veel kinderen hun ouders nooit meer terug zouden zien, voelen kinderen van NSB-ers levenslange schande, schaamte en vervreemding van hun ouders. Dat maakt alle kinderen die zo direct de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog voelen, tot slachtoffer.
suzanne
19 april 2009
NSB-kinderen moesten "geïntegreerd worden" = eufemisme voor internering o.a. in Loosduinen in barakken zonder verwarming, omdat ze kinderen waren van... Het is bijna kwaad met kwaad vergelden.
D. Pater
18 april 2009
Mevr. I. Gooijer zou het stuk maar eens moeten beluisteren en zich eens moeten verdiepen, voor zover mogelijk is, in de geestelijke gevolgen die kinderen van collaborateurs met zich mee dragen. Die elke dag aanwezig is ? Hierbij doe ik niets af aan de kinderen van vrijheidsstrijders die mogelijk geen ouders meer hebben. Ik hoop werkelijk dat mensen als u ook dat respect kunnen opbrengen voor hun medemens anders weet ik inderdaad niet waar het naartoe gaat in Nederland. Nogmaals om het te benadrukken het onderzoek richt zich op de kinderen....
Irene Gooijer
16 april 2009
Mevr. Ismee tames, zou beter ens kinderen van goede ouders uit die tijd kunnen schertsen. Nog even dan waren de kinderen van foute ouders de stumpers, maar vergeet niet dat kinderen van onze vrijheid strijders helemaal geen ouders meer hadden, terwijl de verraders in 1948 weer werden herenigt met hun gezin. Wat willen we nu er naar toe werken dat eerdaags de NSBers uit die tijd een lintje gaan krijgen? omdat ze de duitsers zo goed geholpen hebben om de joodse mensen en de verzetsmensen te vermoorden, zijn we nu helemaal achterlijk aan het worden in Nederland?